Kenya savanında büyük otçulların 18 yıl boyunca belirli alanlardan uzak tutulduğu bilimsel deney, filler ve zürafaların ekosistem üzerindeki etkisini ortaya koydu. Çitlerin kaldırılmasının ardından bölgeye yeniden giren hayvanlar, ağaç örtüsü ve bitki yapısında hızlı bir dönüşüme yol açtı.
1999 senesinde başlatılan araştırmada, bazı sahaların etrafı çitlerle kapatılarak fil, zürafa ve diğer otçulların girişi engellendi. Hayvanların bulunmadığı bu korunaklı kısımlarda ağaç örtüsü yüzde 60 seviyesini aşarken, otçulların serbestçe dolaştığı kontrol sahalarında söz konusu oran yüzde 21 ile 32 aralığında kaldı. Bu süreçte bölgedeki ağaçların hem boyları uzadı hem de sıklıkları belirgin biçimde arttı.
Araştırmacılar 2017 yılında çitleri kaldırarak filler, zürafalar ve impalaların söz konusu sahalara tekrar dönmesini sağladı. Otçulların gelişiyle birlikte ağaçların taç gelişimi geriledi, boy artışı yavaşladı ve ağaç ölümlerinde artış kaydedildi. İki sene içinde, hayvanlardan izole edilen bölgeler ile kontrol alanları arasındaki ağaç yüksekliği farkı tamamen kapandı.
Ağaç örtüsü 2025 yılına gelindiğinde deneyin başlangıç dönemindeki seviyelere kadar gerilese de ağaç yoğunluğu yüksek seviyesini korumayı sürdürdü. Elde edilen bulgular, savan ekosisteminde büyük otçulların yalnızca bitki tüketicisi olmadığını, aynı zamanda ağaçların fiziksel yapısı ile mekânsal dağılımında doğrudan belirleyici rol oynadığını ortaya koydu.
